Przepiękny, dostojny owczarek porzucony na stare lata

Czym jest psie życie?
Radosne dzieciństwo, gdy wszyscy zachwycają się nieporadną kluseczką, zabawiają, dopieszczają.
Dorosłość pełna oddania dla właściciela, wykonywanie wszystkich powierzonych zadań, miłość do rodziny i pilnowanie jej domu.
Starość, kiedy pies zasłużył na godną emeryturę, na miejsce w ludzkim sercu i w domu... ale nie każdy pies może na to liczyć. Stary pies przestaje być użyteczny, zaczyna być zbędnym balastem. Nadal trzeba go karmić, a pożytku z niego coraz mniej. Najprościej go wyrzucić jak narzędzie, które się już popsuło.

Tak w przybliżeniu jest historia Uzika. Trafił do schroniska 2009 roku, w prima aprilis - taki gorzki żart zgotował mu los. Do schroniska został przywieziony starszy pies, piękny duży owczarek niemiecki. Nie był zaniedbany, do tej pory musiał żyć w nienajgorszych warunkach. Ale ktoś widocznie postanowił, że nie ma już u niego miejsca dla tego psa. Szczególnie, że Uzik zaczął mieć problemy typowe dla starszych owczarków - tylne łapki osłabły i nie chcą już tak chętnie nosić Uzika. Pies dostaje przeciwbólowo metacam, nie ma problemów z poruszaniem, chociaż nie może już dokazywać tak, jak miałby ochotę. To jest problem wielu starszych ludzi i zwierząt - duchem wciąż młodzi, ale coraz bardziej ograniczeni ułomnym ciałem.

Uzik mimo straty domu jest psem żywym i pogodnym. Jest psem rasy pracującej i stara się udowodnić, że nadal może być pożyteczny - groźnie szczeka, gdy ktoś obcy przechodzi koło jego klatki. Nadal dobrze by sobie radził w roli stróża.

Czego potrzeba Uzikowi do szczęścia? Tak mało i tak wiele zarazem, czyli domu. Ciepłego suchego miejsca do spania, pełnej miski, kawałka terenu do popilnowania, a przede wszystkim własnych ludzi. Uzik najlepiej by się czuł w domu z ogrodem, latem mógłby nawet nocować w budzie, choć na pewno wolałby być bliżej ludzi.

Kontakt:
j.zylkowska@poczta.onet.pl
tel: 0 608 088 298